|
Onvoki Doelstelling Organisatie Stichting Mere Projecten Togo Verwante sites 
|
Geschiedenis
Voordat de Portugezen aan het eind van de 15e eeuw in Togo aankwamen is weinig over dit land bekend. Het gebied werd door verschillende vredelievende stammen bevolkt die veelal afkomstig waren uit omgevende regio's en die gebruik maakten van de relatieve veiligheid in de heuvelachtige binnenlanden, voorbeelden zijn de Ewé uit Benin en Nigeria en de Mina en Guin vanuit Ghana. Met het begin van de slavernij in de 16e eeuw werden vooral de Mina’s en de Ashanti uit het huidige Ghana de hoofdleveranciers van slaven. Deze slaven werden in het noorden van oa. de Kabyé en de Kotokoli gekocht.In 1894 ondertekende Duitsland een verdrag met de locale koning Mlapa en werd het toenmalige Togoland de Duitse kolonie Togo.
De Duitsers brachten een infrastructuur aan, waaronder wegen en een spoorlijn en versterkten de landbouw.
De strenge Duitse regels bevielen de Togolezen echter niet en bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog verwelkomden ze dan ook met open armen de Engelse militairen. De Duitsers werden omsingeld door de Engelsen en de Fransen en moesten zich uiteindelijk overgeven. Dit was de eerste victorie voor de geallieerden in de eerste wereldoorlog.
Togo werd opgedeeld in een westelijk deel, dat via een mandaat van de volkenbond werd toegewezen aan Groot-Brittannië en een oostelijk deel dat onder Frans bestuur kwam. De grootste, van oorsprong Togolese bevolkingsgroep Ewé, werd door deze nieuwe grenzen verdeeld.
 | |
| Een Naoudoum vrouw | |
Nadien bleef het onrustig in Togo en vonden er enige militaire coups plaats waarna uiteindelijk in 1963 de generaal Gnassingbé Eyadéma uit het noorden de alleenheerschappij naar zich toe trok. Hij nationaliseerde de belangrijke fosfaat mijnen en elke Togolees moest een Afrikaanse naam aannemen. Hij verbood alle politieke partijen (na 1991 wel weer toegestaan) en ook de vrije pers kreeg het zwaar te verduren .Hij had ambitieuze plannen maar het land bleef sterk afhankelijk van westerse steun en met het instorten van het belangrijkste exportproduct fosfaat (begin 1980) viel het land in een ernstige recessie. De transformatie naar een democratie kwam toen geheel tot stilstand.
Begin jaren 90 verlamt een landelijke staking het land. Demonstraties ontaarden in geweld, een burgeroorlog dreigt.
Na de toeristen trekken nu ook de buitenlandse ondernemingen en organisaties zich terug uit Togo.
Economische sancties werden door de internationale gemeenschap opgelegd. De ontwikkelingshulp wordt geminimaliseerd. Tot op de dag van vandaag is hierin nauwelijks verandering opgetreden.
Op 5 februari 2005 overleed Gnassingbé Eyadéma na 38 jaar aan het bewind te zijn geweest en werd na verkiezingen in april 2005 zijn zoon Faure, met 60% van de stemmen tot president benoemd.
Meer Togo: Geografie en klimaat / Economie / Bevolking en religie / Schoolsysteem